2005/May/03

เลือดที่ไม่อาจห้าม..ไหลออกมาช้าๆ....

สมองไม่สั่งการใดๆ......

เจ็บปวด.....บาดแผลจากรอยยิ้มจอมปลอมกำลังทิ่มแทงลงไป

คำพูดที่แสนหวาน...กลายเป็นเพียงสายลมที่กรีดลึก

ไร้ฝัน.....บนที่แห่งนี้....

ไร้ศรัธทรา.....บนถนนของความเป็นจริง

สองมือที่เคยช่วยเหลือ...คอยแต่จะผลักให้ล้มลง

ความจริง..ทุกอย่างเป็นเพียงม่านบางๆ

ที่ปิดตัวตนของปีศาจเอาไว้

ทุกคนได้แค่ขังมันไว้ชั่วคราว...แล้วสักวันมันก็ออกมาทำลายทุกสิ่ง

มิตรภาพ....ความเชื่อใจ.....

ถูกลบล้างด้วย การหักหลังทรยศ

เรื่องเล่าของอดีตจึงเป็นแค่เพียงการตอกย้ำ....

...ไม่มีสิ่งใดควรค่าแก่การเชื่อใจอีก.....

ไอ้ที่ยิ้ม ไม่รู้หรอกคิดอะไร บางทีในใจคงอยากฆ่ากันเดี๋ยวนั้นเลยก็ได้จริงมั้ย?

เชื่อใจ.....ถ้าไม่อยากมีแผล...อย่าไปเชื่อใจ

ความเป็นจริงมันสอนให้เป็นแบบนั้น

มองโลกในแง่ดี เปิดใจ ของอย่างงี้ไว้ให้เด็กอนุบาลเถอะ!!!

โฮกกกกกกกกก (อารมณ์รุนแรงจริง)

เบื่อๆๆๆๆ ใครก็ได้เอามีดมาแทงที เผื่อบางคนมันคิดอะไรได้

อยากอัพอะไรให้อ่านนั่นหละดีสุดได้แค่นั้น....

...ขอโทษ....ตัวเองยังไม่รู้จะสื่ออะไรเลย *เห่อ

เลือดไหลในความรู้สึก..........

ไม่มีอะไรดีเลยเน้อะ........เฮ้อออออออออออ

ยิ่งอัพยิ่งงง ไม่อัพก็ได้ว้ะ ไปก็ได้

2005/May/02

BY-GR 9 Feat. FrontMan-Jakk [woooo]

" หากชั้นมีกล่องสักใบ ชั้นจะใส่แต่ความหวัง

หากชั้นมีกล่องสักใบ ชั้นจะใส่แต่ความฝัน

ที่ไม่เคยเป็นจริง กล่องนั้นคงว่างเปล่า

หากเปี่ยมด้วย....ความทรงจำ......

................ที่วันนั้นมีเธออยู่......................"

ชอบมากมายเลยเนี่ยไอ้เพลงข้างบน

ไอ้วงข้างบน ไอ้คนร้องนำข้างบน ไอ้คนเล่นดนตรีข้างบน

เหมือนเดอ (ได้ข่าวว่า ไม่น้ะนี่น้ะ) เหมือนนรกมาโปรด

โอ้ววววว มายยยยย กอดดดด เนสสสสสสสสส

ดอกไม้ไปไหน เดี๋ยวจะไปช่วยโจ้ตามหาที่เจียงฮายน้ะเจ้า

จะไปเจียงฮายอยู่ไม่กี่วันนี้แล้ววววว.......ไปด้วยกันมั้ยล่ะ..อิอิ

ไม่พูดพร่ำทำเพลงอีกต่อไป เราไปว่าด้วยเรื่องงานซิกม่ากันต่อ

เช้าไม่ได้กินกลางคืนไม่ได้นอน กลางวันมันยังยืนตลอด

แถมสายๆยังแต๊ดแต๋ไปเรื่อย กล้องมีไว้ถือ - -"

หัวจะหลุด โยกซ้า.......

พอเริ่มเข้างานได้ หาที่ว่างนั่งแต่งหน้าก่อนเลย (ประทับใจห้องน้ำมากๆ)

เนื่องจากห้องน้ำ แคบมั่กๆ ไม่สะดวก และร้อนอีก

นั่นแหละนั่งมันข้างนอก แต่งไปโยกหัวไป

แต่เอาเต๊อะไม่มีไรมากแปร้บๆก็เสร็จ

แต่ที่สำคัญ ชั้นร้อนนนนนนนนน

แอร์ อบอุ่น มาก เป็นกันเองสุดๆ โอยยยย

เสื้อสูท สีดำ ตัวทำละลายกับมนุษย์ บู่ๆ

รู้สึกคิดถูกที่ไม่ได้คอส (?) สงสารคนที่คอสจับจิต ร้อนมั้ยนั่น

ชุดหนังเหอๆ ถุงน่อง และ option ต่างๆนาๆ ที่รักขา

เห็นแล้ว เห่ออออออออ ร้อนแทนเลยอ้ะ แต่ก็น้ะ สปิริตแรงกล้า

(โดยเฉพาะสี....แดงซะส่วนใหญ่) ทนแดด ทนฝน

เรารัก เด็กคอส...5555555+

โนโซมิซัง ขึ้นเล่น? ไม่ได้ดูมัวแต่ถ่ายรูปก้ะคนอื่น

ออกมาเลยขอถ่ายรูป...กันพี่แกขอแล้วไม่มีให้

(แล้วเค้าก็ขอจริงๆคับทุกท่านนนนน)

รอดไปวุ้ย......ถ่ายไปโยกไป บรรยกาศเลยเบอๆ

พอๆกะสติ ข้าน่อย....โดนพี่ฮิมะตีเข่าไปหนึ่ง

เนื่องจากทำบัตรตก.....โฮ่ยยยยยยยยยย

ตีเข่าท้างกระโปรง........

ชอบจริงๆเล๊ย ไอ้วงเนี้ยะ นายยยยแน่มากกกกกกก

ถึงจะงมลายน์เบส ลายน์กีตาร์กันบ่อยๆก็เต้อะ(อ่ะล้อเล่น)

คนเยอะแยะ หรือเพราะว่าผับเล็ก? แต่มันร้อน เหอๆ

ทุกคนที่ประกวศคอสฮับ...ไม่ชนะรางวัลแต่ชนะใจโผม

(ไอ้สะเดิด) งามๆกันท้างน้าน ส่วน เหล่าลูกพระเจ้า

ท่านนนผู้เจิดจ้าเหล่านั้นน่ะ สุดยอดดดดดดดดดดด

โอกกี้ ก็งาม น่ารักๆ น่าเอาปิ้กบ้านเฮาแต๊ๆ

ประทับใจ๊ ......... ซึ้งในน้ำพระทัยเป็นล้นพ้น

ร้อนอย่างประทับใจ รออย่างประทับใจ

แม้สุดท้ายมะแร่งไม่โผล่ไป (ไม่โกรธๆ)

ไอ้นักร้องนำยิ้มประทับใจ (เหอ?)

กล้องดับได้น่าประทับ(ตีน)ใจ

โฮกกกกกกกกกก

Ps : GoD ChilD นายยสุดยอด

Ps : ท่านโนโซมิ ท่านเริ่มลงพุง - -"

Ps : เธอคนนั้น เธองามได้ใจโผม ชื่ออ้ะหยังหว่า

Ps : วันนั้นมันส์มาก วิ่งโล่ สามงาน ขอบคุณพระเจ้า

Ps : เอื้องจ๋า ถ่ายรูปได้........ขอบคุณคร้า....

Ps : ถ้าผ่านมาเห็น จะบอกแค่นี้แหละ

" ถ้าอยากเห็นก็เอาเลย...ทิ่มแทงให้ลึกลงไป..

...ไร้ความรู้สึก....ตายด้านเกินเจ็บ...แค่ขอให้สะใจทุกนาทีที่ทำ "

ถ้าคุณไม่รู้ตัวก็ช่วยขุดสามัญสำนึกมาคิดล้ะกัน.......

....ทำร้าย...ทำลาย...ตามใจคุณเถอะ...จะเป็นแค่สิ่งของ...ให้คุณ...

2005/May/01

What the hell happen?ใต้เงาราตรีที่มืดมิด...ถนนที่ไร้คนเดิน

อณาจักรที่รุ่งเรืองบนสังคมที่ล่มสลาย......

ความฝันยังมีอยู่มั้ย หรือต้องให้เหลือเพียงวิญญาณ....

What the hell happen?....บนขอบฟ้าตอนรุ่งสาง

....สิ่งมีชีตไม่เคยลุกจากภวังค์...

.........และความฝันจอมปลอม

สองมือไขว่คว้าหาความต้องการของตัวเอง..

...เหยียดหยาม...ข้ามผ่านเพื่อให้ได้มันมา

ปีกโดนไฟเผาจนไร้เรี่ยวแรง...............

มนุษย์เอย....เจ้าไม่เคยต้องการให้นำหน้า

.....แต่รู้ตัวบ้างมั้ยว่า...ความกลัวกำลังนำเจ้าอยู่

.....ถ้าหากเคยจำได้เมื่อครั้งอดีต....

....ความงดงามของโลกคือสิ่งแปลกใหม่....

....แต่ตอนนี้กลับมองข้ามมันไปแม้แต่ปีกของตัวเอง...........

มนุษย์เอย...ก่อนเจ้าเคยเป็นคนที่ต้องการโบยบินไปกับอิสระเพียงลำพัง

.....แต่เมื่อเดินด้วยสองขาเจ้ากลับลืมอิสระที่เคยมีไปจนหมด........

What the hell happen? ตอบทีสิ?

...เอาความทรงจำที่งดงามทิ้งไปแล้วเหรอ?....

....ปีกโดนไฟเผาจนไร้เรี่ยวแรง......

....มนุษย์เอยไม่เคยต้องการให้ใครนำหน้า แต่รู้บ้างมั้ย?

....ความอ่อนแอกำลังนำหน้าเจ้าอยู่....เจ้าลืม...ทำลาย....

ความฝันของเจ้าอย่างเย็นชา..

.รู้บ้างมั้ยนางฟ้าที่พวกเจ้าเคยวิงวอนกำลังร้องไห้...

...ให้กับความเชื่อและศัทธราที่บริษุทธิ์...ที่ถูกฆ่าอย่างโหดร้าย

What the hell happen?..อยากจะขอเพียงลบเลือน...

.....ทุกสิ่งที่ได้เจอในที่แห่งนี้.......

..ก่อนจะหลับไปใต้รัตกาลที่ไม่มีวันตื่นของผืนดิน....ไปนิรันดร์